Met hoofdstuk 15 zijn we aan het eind gekomen van de cursus "van DOS naar Windows". Er is nog 1 aspect onbelicht gebleven, dat met name voor ons erg aantrekkelijk is: Het werken met geluid. Daar is dit hoofdstuk aan gewijd. Windows zelf heeft een relatief beperkte gereedschapsset aan boord, maar met programma's die overal op Internet verkrijgbaar zijn, kun je je creativiteit naar hartelust de ruimte gaan geven. In deze cursus houden we ons bij Windows zelf, maar aan het eind van dit hoofdstuk krijg je een paar namen van geluidsprogramma's aangereikt waar je veel mooie dingen mee kunt doen.
Geluid opnemen in Windows komt hierop neer: Je hebt een bron (cd, radio-uitzending, cassette bandje) en daar wil je een .wav-bestand van maken dat op je harde schijf komt te staan. Dat bestand kun je vervolgens aan anderen mailen, je kunt er een CD van branden als je over een CD brander beschikt, en ook kun je het op allerlei manieren bewerken.
Veel mensen geven jammerlijk de moed op, als ze proberen om geluid van bijvoorbeeld de microfoon, een bandje, van de radio of van een oude lp, op te nemen in Windows. Dat komt omdat
de dingen die je moet weten om met Windows op te kunnen nemen, niet goed duidelijk worden
gemaakt als je er voor de eerste keer naar gaat kijken. Ook de help is op dit punt niet erg van
nut. Toch beschik je met Windows in feite over een heel handig en goed uitgekiend pakket aan
middelen, om een gevoel te krijgen voor de mogelijkheden die er zijn om met geluid om te kunnen
gaan. De mogelijkheden zijn eindeloos. Stel je hebt thuis een mooie deurbel. Hoe zou je het
vinden om, telkens als je nieuwe post vanaf Internet binnen krijgt, het geluidje van je eigen
deurbel uit je computer te horen komen? Of je start je computer op, en je hoort je vriend of
vriendin vriendelijk zeggen: "Goeiedag, Windows is nu gestart.". Voor deze dingen heb je echt
niets anders nodig dan je eigen Windows-machine en een goedkoop microfoontje. Maar er is nog
veel meer mogelijk en ik zou je van harte willen aanmoedigen daar eens mee te spelen. Als je
namelijk een echte audio editor van Internet af haalt en je installeert dat programma op je Windows-machine, dan heb je er ineens een nieuwe hobby bij.
Om je een kleine indruk te geven van wat er zo al mogelijk is: Als je
muziekliefhebber bent, heb
je vast nog oude lp's, echte ouderwetse platen, die je graag op CD zou willen
zetten. Je kunt
de lp niet alleen zelf op een CD zetten, maar het is zelfs mogelijk om alle
kraakjes, tikjes en
krassen weg te laten filteren. Er blijft dan een mooi schone opname over, zonder openhaardvuur
van een spetterende naald in de groef. Als je oude bandjes hebt die erg ruisen, kun je de ruis
uit de opname laten filteren zodat de oude opname tenminste weer een beetje lekker luisterbaar
wordt. Heb je een opname die door ouderdom erg dof is geworden, dan kun je die
oppoetsen zodat
er in elk geval beter naar te luisteren valt dan het origineel. Maar om dat te
kunnen, begin je
bij Windows zelf. Snap je hoe Windows het doet, dan begrijp je de grotere audioprogramma's
ook. Windows heeft altijd dezelfde interface; dezelfde manier om met de gebruiker te
communiceren. Dat hadden we aan het begin van deze cursus al eens gezien. Dus
als je weet hoe
Windows met geluid om gaat, kun je moeiteloos doorgroeien naar een volwassen audiobewerkingsprogramma. De stof in dit hoofdstuk zal je pas echt van nut zijn, als je zelf aan het
experimenteren gaat met het beschikbare gereedschap van Windows.
En dan nu aan de slag. Om geluid op te nemen en af te spelen, heeft Windows drie componenten: Een opname programma (de sound recorder), een afspeel programma en de volumeregeling. Het
opnemen gaat heel gemakkelijk. Het afspelen is ook geen probleem. De moeilijkheden komen pas,
als je je moet bemoeien met de volumeregeling. Dat moet wanneer het opnemen
niet blijkt te
lukken. We gaan dus eerst kijken naar die lastige volumeregeling, zodat we
daarna moeiteloos
kunnen opnemen.
De volumeregeling van Windows is in feite een digitaal mengpaneel, al beseffen
maar weinig mensen dat dat zo is. Om dit duidelijk te maken, geven we een vereenvoudigd
voorbeeld uit de praktijk.
Een gewoon mengpaneel is een doos, waar vele audiosignalen in komen en waar maar
1
geluidssignaal uit komt. Als je met je vrienden een bandje vormt om samen muziek
te maken en je
wil dat opnemen, laten we zeggen met een cassetterecorder, dan zijn er in het
normale leven
twee manieren om dat te doen. Je kunt gewoon de ingebouwde microfoon van je cassetterecorder
gebruiken om vervolgens te gaan opnemen, maar je kunt ook besluiten om elk instrument, de
gitaar, de drummer, de piano en de zanger een eigen microfoon te geven. Er moet
dan een manier
zijn, om alle signalen van al die microfoons samen te brengen in 1 apparaat, dat
het
gecombineerde signaal van iedereen samen, kan door sturen naar de cassetterecorder die het
totaal opneemt. Het apparaat nu, dat de geluidssignalen van allerlei geluidsbronnen verzamelt,
heet een mengpaneel. Er zijn dus vele ingangen, in dit voorbeeld zijn dat alle
losse microfoons
van alle band leden, en er is maar 1 uitgang: Die naar de cassetterecorder.
Nu speelt het ene instrument van nature vaak veel harder dan het andere, terwijl
het de
bedoeling is dat je straks op je cassette bandje een harmonieus geheel hoort. De
drummer moet
in de uiteindelijke opname niet harder klinken dan de gitaar. Om dit te
bereiken, is het op een
normaal mengpaneel mogelijk, het volume van alle microfoons afzonderlijk in te
stellen. Als je
iets hebt opgenomen en het blijkt dat de drums te hard klinken in verhouding tot
de rest, dan
moet je het signaal dat afkomstig is van de microfoon die bij het drum stel
staat, iets zachter
kunnen zetten bij de volgende opname. Om je eigen radio zachter te krijgen moet
je meestal aan
een knopje draaien, maar op een echt mengpaneel doe je dat met een schuif. Een
normaal mengpaneel ligt plat op tafel. Daarop zitten schuiven, voor elke microfoon
eentje, die je van
je af en naar je toe kunt bewegen. Hoe verder van je af, hoe harder het signaal
van die schuif
zal worden. Het dichtst bij jou, zit onder elke schuif vaak een knopje dat als
opschrift
"dempen" heeft gekregen. Als je dat knopje in drukt, hoor je het signaal van die
microfoon of
schuif helemaal niet meer. Dit geldt ongeacht de stand van de schuif. Al zet je
de
microfoonschuif op zijn hardste stand, een maal op "dempen" gedrukt is dat
signaal volkomen
stil. Druk je nogmaals op dempen, dan veert het knopje weer omhoog zodat de
dempfunctie weer is uitgeschakeld, waarna het signaal van die schuif weer hoorbaar wordt. Hoe hard
hangt af van de
stand van de schuif. In werkelijkheid ligt het natuurlijk weer wat
ingewikkelder, maar het idee is duidelijk.
Ook in Windows heb je een volwassen mengpaneel op je scherm. Ook daar zijn
schuifjes getekend,
met onder elk schuifje een knop genaamd "dempen". De Engelse Windows versies
noemen die knop
"mute". Ook in Windows heeft het mengpaneel een aantal ingangen. In ons
voorbeeld van daarnet
namen we met een echt mengpaneel op vanuit verschillende microfoons. In Windows
zijn de bronnen
waarvan je kunt opnemen wat anders. Daar komen we straks op terug.
Om met je computer geluid te kunnen opnemen en af spelen, heb je een
geluidskaart nodig. Als
jouw machine allerlei Windows pingeltjes kan laten horen, of als hij in staat is
om je
screenreader te laten praten, dan kun je er zeker van zijn dat jouw machine van
een geluidskaart
is voorzien. De geluidskaart vind je bij een grote, staande PC meestal in de achterwand. Daar
vind je een metalen stripje, van waaruit een kabeltje naar je luidsprekertjes loopt. Dat
stripje is het buitenste gedeelte van je geluidskaart. Heb je een laptop, dan
zitten de aansluitingen van de ingebouwde geluidskaart meestal in één van de zijkanten van
je computer.
Nu zit er op de geluidskaart een aantal plugjes, waar je een kabeltje op aan
kunt sluiten. We
lopen de belangrijkste aansluitingen snel door.
De uitgangen van je geluidskaart: Speaker out en line out:
Als je losse boxjes hebt, gaat er altijd 1 snoertje vanuit de geluidskaart naar
die boxjes
toe. Deze aansluiting, die van de geluidskaart naar je boxjes, is de
hoofduitgang van al het
geluid in Windows. Vaak heet die "speaker out". Afhankelijk van de boxjes die
je bij je
computer gebruikt, is het ook mogelijk om ze aan te sluiten op de andere uitgang
van de
geluidskaart, namelijk de line-out. Het verschil tussen die twee geluidskaart
uitgangen is nu
niet interessant. Als je maar weet dat er mogelijk niet 1 maar 2 uitgangen op je
geluidskaart
zitten: De ene speaker out, de andere line-out.
De ingangen van je geluidskaart: Line-in en microphone in:
Daarnaast heeft je geluidskaart eigenlijk maar twee belangrijke ingangen: Microfoon in en
line-in. Het verschil tussen die ingangen is weldegelijk belangrijk: Je
microfoontje geeft
namelijk maar een heel zwak signaal af. Om dat goed versterkt te krijgen, moet
de geluidskaart
het signaal enorm opkrikken. Daarom mag je de microfoon ook alleen maar op de
microfoon ingang aansluiten. Het zwakke microfoon signaal moet in de microfoon ingang op je geluidskaart heel ver worden uitversterkt om het hoorbaar te maken. Per ongeluk in de line-in is
niet erg, maar werken gaat dat niet. De line-in ingang daarentegen, verwacht een sterk signaal,
dat afkomstig moet zijn uit bijvoorbeeld een cassetterecorder, een CD-speler of je
versterker. Een line-in
signaal is van nature dus veel harder dan een microfoon signaal, en het hoeft
dus ook lang zo hard niet te worden versterkt. Zou je nu de uitgang van je cassetterecorder,
wat een gewoon, hard lijn signaal is, op de microfoon ingang van je geluidskaart aansluiten, dan
hoor je een
veel te hard, vervormd signaal.
Of je nu gaat opnemen of afspelen, je speakers moeten in de goede uitgang van de
geluidskaart
zijn aangesloten, en het apparaat waarvan je wilt opnemen ook. De microfoon-ingang is alleen
voor je microfoon bedoeld. De line-in ingang is voor de rest (midi disk,
cassetterecorder
etc.).
Er is 1 heel belangrijke uitzondering: Opnemen vanaf lp. Als je met Windows iets
vanaf een
echte plaat wilt opnemen, dan moet er een extra apparaat bij, namelijk een
versterker. Het
signaal dat je platenspeler af geeft, is namelijk anders dan dat van een
microfoon of cassetterecorder. Het lijkt niet op een microfoon signaal, en het is ook geen lijn
signaal dat je op de
line-in kunt aansluiten. Het signaal van een platenspeler moet door een gewone
huis- tuin- en
keuken versterker worden omgevormd van platenspeler signaal tot een gewoon lijn signaal. Pas
dan kan het via de line-in plug de geluidskaart van je computer in. Wil je van
plaat opnemen,
dan sluit je de uitgang van je pickup aan op de pickup ingang van je versterker
zoals je dat
normaal ook zou doen, en de line-out uitgang van je versterker verbind je met de
line-in van je
geluidskaart. Tussen haakjes: De line-out uitgang van je versterker, is die
uitgang waar je
vroeger je cassetterecorder op aan moest sluiten om een lp op een bandje te
zetten.
Daarmee hebben we alle externe geluidsbronnen besproken. Je weet nu hoe je ze
met je computer
moet verbinden. Maar ook je computer zelf, bevat geluidsbronnen waarvan je kunt
opnemen. Als
je een CD-ROM station in je PC hebt zitten, dan heb je vast al ontdekt wat er
gebeurt als je
daar een gewone audio-CD in stopt: Hij zal beginnen met spelen. Automatisch
start de Windows CD-speler. Dat is een programmaatje dat standaard op de Windows installatie
CD-ROM is meegeleverd. Met Alt+F4 sluit je de CD-speler weer af. Het geluid dat uit de ingebouwde CD-speler op je
computer komt, kun je gewoon opnemen in een bestand.
Je geluidskaart is ook uitgerust met een echte synthesizer, alleen hoor je die
bijna nooit
spelen, behalve dan in spelletjes. Er bestaan bestanden met de extensie ".mid",
die gebruik
maken van de synthesizer op je geluidskaart om een liedje te spelen. In de map
C:\Windows\media
staan misschien ook bij jou een aantal ".mid" bestanden die je kunt uitproberen. Ook het geluid
van je synthesizer kun je met Windows opnemen.
Daarnaast bevat je geluidskaart het zogenaamde wave device. Ook alles wat hier
aan geluid uitkomt kun je met Windows weer opnemen in een .wav-bestand. Je screenreader maakt gebruik van het
wave device, om tegen je te kunnen praten. Resumerend heb je dus twee uitgangen: Line-out en
speaker out, en twee ingangen: Line-in en microphone in.
Voor we met de sound recorder van Windows een kleine geluidsopname gaan maken,
gaan we naar de
volumeregeling van Windows kijken. Dat is het mengpaneel dat hierboven al
wat aandacht kreeg. Ga naar start, dan naar programma's, bureau-accessoires, entertainment en daarbinnen naar
"volumeregeling". Daarmee krijg je het mengpaneel op je scherm. Het is te voren
niet te
voorspellen, welke (en hoeveel) schuiven er in jouw volumeregeling te zien
zijn. Dat komt
omdat je zelf kan bepalen welke schuiven je zichtbaar wilt hebben en welke niet. Er is 1
schuif, die altijd aanwezig is: De meest linkse. Die heet "mastervolume". Alle
andere
schuiven bepalen het volume van de bronnen waarvoor ze zijn. Zo kan er bij jou
een schuif staan
van de interne CD-speler, die bepaalt hoe hard je CD-speler in je computer
muziek moet weergeven
als je er een gewone audio-CD in stopt. Zo is er ook een volume schuif van je synthesizer en
eentje van je wave device, maar het mastervolume is altijd in beeld. Het idee van het mastervolume is, dat je de totale eindmix van alle af te spelen signalen samen, met 1 enkele schuif
allemaal harder en zachter kunt zetten.
Bij de meeste verticale schuiven die het volume van een geluidsbron (microfoon
of aangesloten cassetterecorder etc) bepalen, hoort een horizontale schuif, die de balans van
het signaal regelt. Balans wil zeggen: Het verschil tussen links en rechts. Je kunt daar
straks mee experimenteren, maar voor nu is het alleen belangrijk dat je onthoudt, dat alle
balans schuiven in het midden staan, op 50 procent. Op die manier zorg je ervoor, dat het linker
en het rechter geluidskanaal beiden even hard worden weergegeven.
Het Windows-mengpaneel, de volumeregeling, bestaat uit twee afzonderlijke
mengpaneeltjes met
elk hun eigen set aan schuiven: Eentje waarmee je het afspeelgedeelte van het
Windows-geluid
regelt, en eentje waarmee je de opname sterkte van alle binnenkomende signalen bepaalt. Dit
feit is bij veel mensen onbekend. Als je volumeregeling binnen komt, zie je
alleen de schuiven
van het afspeel gedeelte. Via het pulldown-menu boven in het volumeregelingsvenster, kun je
overschakelen naar de set schuiven om de opname kant van je geluidskaart mee in
te stellen. Maar zo ver zijn we nog niet.
Laten we ons eerst richten op het in orde maken van het afspeel gedeelte. We
zeiden al dat het
niet zeker is, welke schuiven er momenteel bij jou zichtbaar zijn. Ongeacht hoe
het er bij jou
nu bij staat: Je moet de volgende schuiven straks in beeld gaan krijgen: Mastervolume,
synthesizer, CD-speler, line-in en microfoon. Dat gaan we nu doen.
Om in te stellen welke schuiven je in het scherm wil zien en dus kunt gebruiken,
gaan we in
volumeregeling naar het pulldown-menu met Alt. De categorie "Opties" wordt nu
geopend. Pijl
omlaag tot "Eigenschappen" en geef enter om de dialoog te openen. Als je binnen
komt, sta je op
een lijstvenster waarin je in kunt stellen, welke geluidskaart je gaat
gebruiken. Alleen als je
meerdere kaarten in je systeem hebt zitten is dat nuttig, dus verander hier
niets en tab door
naar het volgende veld. Hier heb je een keuzerondje dat op "Afspelen" of
"Opnemen" kan staan: Welk scherm wil je veranderen? Het paneel met opname schuiven, of het paneel met weergave
schuiven. Zorg dat het keuzerondje op "Afspelen" staat. Is dat niet het geval,
pijl dan omhoog
of omlaag tot dit wel zo is. Geef tab.
Nu kom je in een lijst venster, waar iets bijzonders mee is. Het is geen
gewoon lijstvenster. Weet je nog wat een aanvinkvakje was? Zo'n ding dat je aan of uit kon zetten met
de spatiebalk. In dit lijstvenster nu, is ieder item in de verticale lijst een schuif die
je wel of niet
in je scherm wilt zien, en behalve dat die schuifnaam in een lijstvenster staat
kun je het
vinkje dat ervoor staat, aan en uit zetten met je spatiebalk. Dit klinkt
ingewikkeld, dus even
een voorbeeld.
De lijst bevat iets als: Microfoon, daaronder lijn in, daaronder CD-speler,
daaronder
synthesizer. Misschien in andere volgorde maar het gaat om het idee. Je kunt die
items op en
neer af pijlen om ze te verkennen. Voor elk item (microfoon, lijn in etc) staat
mogelijk een
vinkje. Staat dat er, dan krijg je de schuif straks in je scherm. Is er geen
vinkje, dan wordt
die schuif straks niet getoond in je afspeel paneel. Het vinkje laat je
verschijnen en
verdwijnen met de spatiebalk.
Begin bovenaan de lijst. Bepaal of je deze schuif in het afspeel paneel moet
hebben, en zet
het vinkje dan aan of uit zoals nodig. Ben je klaar met de lijst, tab dan door
naar "OK" en
geef spatie. Je keert dan terug in je afspeelpaneel, en je zult zien dat de
schuiven die je
hebt aan gezet, nu te zien zijn als je in het rond gaat tabben. Als het goed is
zijn de
schuiven die je in het lijstvenster uit hebt gezet, ook daadwerkelijk verdwenen.
Noot over onze screenreaders: Hal 4.5 en lager laat ons helaas niet zien of een
schuif aan of
uit staat als je in het lijstvenster staat waarmee je bepaalt welke schuiven je
wilt zien. Je
moet dan aan een ziende vragen, de volumeregeling goed voor je in te stellen. Ook heeft hal
4.5 nog het probleem, dat de spraak niet op leest naar welke schuif je bent
getabt. Daarmee
wordt het instellen van de volumeregeling erg lastig. Gelukkig heeft Hal 5.0 en
hoger dit
probleem niet meer. Nu we de schuiven zien die we nodig hebben, moeten we zorgen
dat alle
volume schuiven op 75 procent staan. Alle balans schuiven horen op 50 procent. Je drukt gewoon
op tab en luistert op wat voor schuif je geland bent. Alle vakjes "dempen" horen
uit te staan
en als je op een schuifbalk komt, kun je die met de pijltjes toetsen verzetten. Nu het
afspeelpaneel gedaan is, kunnen we het opname paneel van de door ons gewenste
schuiven gaan
voorzien.
De manier van instellen werkt in het opname paneel op precies dezelfde manier,
alleen heb je met
andere schuiven te maken. Natuurlijk wil je vanuit het afspeel paneel in staat
zijn, om het
geluid van alle mogelijke bronnen direct te horen als het zich voordoet. Daarom
moet je zoveel
schuiven in je afspeel paneel zetten. Maar als je gaat opnemen, neem je altijd
maar van 1 bron tegelijk op: Of van je microfoon, of van je cassetterecorder etc, maar slechts
1 bron tegelijk. Daarom is het handig, om alleen die schuif in beeld te brengen, waarvan je van
plan bent op te
nemen. Wil je alleen van je cassetterecorder opnemen, dan sluit je die aan op
de line-in van
je geluidskaart en je zorgt dat de line-in schuif zichtbaar is in het opname
paneel.
Druk op alt om het "Opties"-menu van de volumeregeling te openen, pijl omlaag
tot "Eigenschappen", en geef enter. Tab het eerste lijstvenster voorbij en zet het
keuzerondje met
pijltjes op en neer dit maal op "opnemen. Tab dan door naar het volgende
lijstvenster en zet
alleen het mastervolume en de line-in ingang aan. Tab naar "OK". Omdat je het
keuzerondje op
"Opnemen" hebt gezet, keer je nu niet terug in je afspeel paneel, maar in je
opname paneel. En
je ziet dat zowel mastervolume als line-in netjes naast elkaar staan in je
opname paneel. Zet de volume schuiven van master en line-in op 75 procent, en zet hun balans
allebei op 50 procent.
Kijk nu onder aan de schuif genaamd "line-in". Daar staat een aanvinkvakje dat
"Selecteren"
heet. Als dit aanvinkvakje per ongeluk uit staat, dan wordt er niets opgenomen
van line-in. Waarom ze deze valkuil hebben bedacht weet ik niet, maar het vakje hoort altijd
aan te staan
voor de bron waarvan je wilt opnemen. Er is nog een tweede reden waarom het
handig is om buiten
het mastervolume, maar 1 schuif tegelijk in je opname paneeltje te zetten. Als
je in het rond
gaat tabben om de schuiven in je opname paneel in te stellen, geeft je
screenreader niet altijd
de correcte schuifnaam weer. Je kunt dan het mastervolume verzetten, terwijl je
denkt dat je
met line-in bezig bent. Elke schuif heeft een "Selecteren" aanvinkvakje en hoe
meer schuiven er
staan, hoe meer vakjes "Selecteren" er te vinden zijn. Gezien de vaak foutieve schuifweergave
van je screenreader, wordt de kans dat je het verkeerde vakje aanvinkt erg groot. Dus hoe
minder schuiven, hoe minder de kans op vergissing.
Resumerend: In het opname paneel zet je de schuif van het mastervolume neer,
plus de schuif van
de bron waarvan je wilt opnemen. Het vakje genaamd "Selecteren" onder aan de bronschuif moet
per se aan staan.
Nu kun je de volumeregeling gewoon afsluiten met Alt+F4. Het is vreemd dat je
niet op een
"OK"-knop hoeft te drukken om de instellingen van kracht te laten worden, maar
zo is het nu
eenmaal. Eenmaal ingesteld, mag je afsluiten met Alt+F4.
Nu de volumeregeling goed staat, kunnen we proberen iets te gaan opnemen. Daarvoor gebruik je
het programma sound recorder, dat je bereikt door start, programma's, bureau-accessoires,
entertainment, sound recorder. Eenmaal gestart krijg je een normaal Windows-programma venster,
(compleet met pulldown-menu etc), met onderin vijf knoppen: Terugspoelen,
vooruit spoelen,
afspelen, stoppen en opnemen. De focus staat als je binnenkomt op de knop
"Opnemen". Zet je
geluidsbron aan (dus start je cassetterecorder die met de line-in verbonden is,
of begin in je
microfoontje te praten, en druk op spatie om het opnemen te starten. Als alles
goed gaat wordt
er nu opgenomen. Helaas kan de sound recorder niet meer dan een paar minuten
opnemen. Dat is
een belangrijke beperking van dit Windows-programma. Stop dus na korte tijd je
geluidsbron (je
bandje of stop met praten). Je stopt het opnemen op je PC door nogmaals op de
spatie te
drukken. Toen je op "Opnemen" drukte, sprong de focus namelijk van
"Opnemen" naar "Stoppen". Tab nu naar de knop "Afspelen" en druk op spatie. Je hoort je opname terug.
Je kunt je opname op schijf opslaan met het menu commando "Opslaan als ..." uit
het "Bestand"-menu. Hoe je daar moet komen zul je nu wel zelf kunnen bedenken. Ook
kun je uit het
"Effecten"-menu kiezen voor echo, en zelfs kun je je opname van achter naar
voren laten horen. EXPerimenteer eens met de opties van de sound recorder. Bewaren gaat met menu commando
"Bestand" en dan "Opslaan als".
Wil je je eigen deurbel in een bestandje op schijf zetten zodat je het kunt
laten afspelen als
je nieuwe post krijgt? Neem je cassetterecorder en sluit daar een microfoontje
op aan. Heb je
er geen, dan kun je ze voor 5 euro of minder kopen bij elke computerwinkel. Denk
er wel om, dat het plugje van je microfoontje in je cassetterecordertje past. Neem je deurbel
op en ga met je recorder en met het bandje naar je computer. Sluit de uitgang van het cassette
apparaat aan op
de line-in van de geluidskaart. Stel dan de volumeregeling als volgt in: In het
afspeelpaneel
laat je alles staan zoals het altijd moet staan: De schuiven master, CD,
synthesizer, microfoon
en line-in. In het opname paneel (dat bereikbaar is via de menu categorie
"Opties" en dan
"Eigenschappen"), plaats je de schuiven master en line-in. Sluit je volumeregeling met Alt+F4. Zet vervolgens je sound recorder op opnemen, start de band, stop de sound
recorder na opname,
bewaar het bestand met je deurbel en zet het in de map c\Windows\media. Ga naar het Windows-configuratiescherm in het icoontje "Geluiden", en hang het wavje aan het newmail
event.
Om kort te gaan, een snelle samenvatting over het opnemen van geluid in Windows.
1. Zorg dat het afspeel paneel van je volumeregeling in orde is. Dat doe je
maar 1 keer en dan nooit meer.
2. Maak je opname paneel van volumeregeling in orde. Zorg daarbij dat je naast
het mastervolume alleen de schuif in beeld krijgt van de bron waarvan je opneemt. Stel
vervolgens het
volume en de balans van die schuif in.
3. Zorg dat het "Selecteren" aanvinkvakje van de schuif aan staat.
4. Sluit volumeregeling.
5. Start je sound recorder.
6. Start de opname op je PC en activeer je geluidsbron waarvan je wilt opnemen.
7. Stop je PC opname.
8. Stop je geluidsbron.
9. Beluister je opname.
10. Bewaar je opname op schijf.
Tot slot een beschrijving van een tweetal programma's, waarmee je op
professionele wijze geluid
kunt bewerken. De eerste grote jongen die je eens moet onderzoeken heet "cool edit". Het is
een programma van Syntrillium software. De website zit op www.syntrillium.com. Cool edit is
een heel krachtig audioprogramma. Het kan opnemen en afspelen, je kunt er
stukjes teveel
opgenomen audio mee verwijderen, je kunt effecten toevoegen zoals nagalm, echo, chorus e.d., je
kunt er een in wav opgenomen lp mee ontkraken, je kunt er een cassettebandje mee
ontruisen en
als klap op de vuurpijl bevat het programma ook nog een meersporen studio, waarin je tot 256
sporen naast elkaar kunt opnemen. Het is een absolute aanrader als je van gefriemel met geluid
houdt.
Een soortgelijk programma dat ongeveer net zo veel kan, heet sound forge. je
kunt het ophalen vanaf www.soundforge.com en het is van Sonic Foundry. Het kan iets meer dan cool edit pro,
alleen vind ik de interface lastiger te begrijpen dan die van cool edit. Uiteraard is dit een
heel persoonlijke mening.
Beide sites bieden een demonstratie versie van het programma aan, die je voor
jezelf net zo veel kunt uitmelken en proberen als je wilt. Alle hobby's kosten geld en als je
besluit er mee te beginnen, dan loont het hoe dan ook het geld om een lite-versie van een van
beide programma's aan te schaffen.
Home - Onze-thuispagina
